O mnie

Z dużej potrzeby podzielenia się wiedzą z dziedziny gerontologii założyłam stronę Akademia Seniorów. Zależy mi na tym, aby jak najwięcej osób wiedziało czym jest demencja i jak jej zapobiegać. Mam nadzieję, że poprzez nauczenie się więcej o chorobie Alzheimera, osoby z nią zdiagnozowane przestaną być tak stygmatyzowane.

Strona jest o osobach starszych, ale skierowana do osób w różnym wieku. Mam nadzieję, że znajdziecie na niej wiele cennych informacji.

Magdalena Leszko

 

Leszko_Magdalena

Psycholog, psychoterapeuta, doktor nauk humanistycznych ze specjalnością w gerontologii. Absolwentka Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej, Studium Psychoterapii Psychodynamicznej oraz University of Kansas (USA). Stypendystka Komisji Fulbrighta. Obecnie pracownik naukowy Northwestern University na wydziale nauk medyczno-społecznych. Specjalizuje się we wczesnym wykrywaniu choroby Alzheimera.

 

9 odpowiedzi na „O mnie

  1. M. Bachowska pisze:

    Brakuje mi w Pani artykułach porady dla opiekunów. Jak oni sami mają sobie poradzić ze stresem w opiece nad osoba bliską. Jak maja znaleźć czas na chwile odpoczynku, wyłączenia się. Opiekun to też człowiek, który potrzebuje zastrzyku energii pozytywnej,żeby funkcjonować w codziennym kieracie. Opieka nad chorym to wyczerpująca psychicznie codzienność. Zatracamy wrażliwość a zostają tylko suche czynności pielęgnacyjno- rehabilitacyjne. Nie każdy jest świętym. Pomoc rodziny? Nie wystarczy stanowczo o nią prosić….

  2. mleszko pisze:

    Dziękuję Pani za wiadomość. Moim celem jest pomoc opiekunom poprzez edukacje oraz zasugerowanie kilku rozwązań w celu zmniejszenia ich stresu. Zgadzam się, że opieka nad chorym to bardzo wyczerpująca praca. Obiecuję, że w przysłości na blogu znajdą się artykuły o tym jak pomóc opiekunom, póki co blog jest nowy i zdążyłam umieścić tylko kilka postów. Zachęcam także do pisania w komentarzach pomysłów i rozwiązań, które sprawdziły się u Państwa.

    Pozdrawiam serdecznie!

    • M. Bachowska pisze:

      Zauważyłam,że to świeży blog i gratuluję pomysłu. Edukacja jest bardzo potrzebna, to zawsze odrobina wsparcia .Na razie blog ma w moim i odczuciu trochę akademicki charakter. Cieszę się,że zamierza Pani zamieścić więcej tekstów dla opiekunów. Mam nadzieję,że znajdą się chętni do dyskusji, ponieważ wymiana doświadczeń jest w tym przypadku nieoceniona. Pozdrawiam i życzę powodzenia, bo tematyka , która Pani podjęła jest ważnym elementem życia społecznego. JEst coraz więcej ludzi starych, a wiedza o tym okresie życia niewielka i jest to praktycznie temat tabu. Starośc jest niepiękna, niemedialna, więc pomijana a dotyczy wszystkich.Jeszcze raz pozdrawiam:)

  3. Tewan pisze:

    Świetny pomysł. Bardzo potrzebna inicjatywa. Życzę wytrwałości.

  4. Ewa.S pisze:

    Pani Magdaleno. Dziękuję za tego bloga. Proszę nie rezygnować. Informacje, które pani zamieszcza w swoich artykułach są bardzo potrzebne. Gdy z moją mamą zaczęło dziać się coś nie tak, szukałam pomocy u lekarzy psychiatrów, psychologów. Jedyną odpowiedź jaką otrzymywałam, to, że to starość. Dlaczego tak jest? Dlaczego tak trudno trafić na prawdziwego specjalistę?
    Jeszcze raz dziękuję, szkoda, że tak późno tu trafiłam. Życzę szczęścia.

    • mleszko pisze:

      Pani Ewo, bardzo, ale to bardzo dziękuję Pani za komentarz. Dodał mi potężną dawkę motywacji -pracuję nad książką dla opiekunów, aby informacje o demencji były dostępne dla każdego. Zapraszam także do naszej grupy na Facebooku- https://www.facebook.com/groups/1056531397763224/ (otępienie. grupa wsparcia dla opiekunów). Pozdrawiam Panią serdecznie! 🙂

  5. Teresa pisze:

    Dopiero dzisiaj, będąc już u kresu wytrzymałości, trafiłam na ten blok. I dzisiaj, po kolejnym oskarżeniu o kradzież pieniędzy, spódnicy, alkoholu z barku, mięsa z zamrażarki itd. mój płacz trwał krócej niż zwykle, nie dostałam arytmii serca, co nie znaczy, że jeszcze nie nastąpi:) Zacznę od rozmowy z onkologiem, bo u niego mama się leczy, a potem porozmawiam z lekarzem rodzinnym…Moja mama ma 86 lat. Nigdy nie miała łatwego charakteru, ale po przeczytaniu Pani artykułów, jestem prawie pewna, że to nie tylko charakter i starość. Wiem też, że muszę zadbać również o siebie.
    Z całego serca dziękuję Pani za ten blog.
    Serdecznie pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.